چون درخت فروردین پر شکوفه شد جانم

                                                  دامنی زگل دارم بر چه کس بیفشانم

ای نسیم جان پرور امشب از برم بگذر

                                              ورنه اینچنین تا صحر نمی مانم

لاله وار خورشبدی در دلم شکوفا شد

                                              صد بهار گرمی زا سرزد از زمستانم

دانه ی امید آخر شد نهال بار آور

                                          صد جوانه پیدا شد از تلاش پنهانم 

نوشته های دیگران ()